Over mij / mijn verhaal
Ik ben ook een slachtoffer van pesten, daarom heb ik deze site opgericht. Hier komt mijn verhaal:
Het pesten begon eigenlijk al in groep 1, maar toen was het nog onschuldig. In groep 3 werd het erger. Ik was eigenlijk een te vroege leerling, maar slim genoeg om ondanks dat ik 5 was, toch naar groep 3 te mogen. Maar ik was de 'kleuter' van de klas. Als het pauze was, en we naar buiten mochten, werd er altijd tegen mij gezegd: 'Nee, jij mag niet op het grote schoolplein, je bent nog geen 6, dus je moet op het kleuterschoolplein spelen.' En toch speelde ik niet alleen, ik had gelukkig wel wat vrienden. Maar later, toen we steeds ouder werden, werd het erger en erger. Er werden spullen naar mijn hoofd gegooid, ik werd geduwd en geslagen, en uitgescholden voor kankerkind. Dat vond ik het ergste, mijn hond was overleden aan kanker, en ik had echt een hekel aan dat woord. Ook werden er spullen van me afgepakt, en daar gooide ze dan mee over. Ik mocht ook nooit meedoen met spelletjes, of ze gingen allemaal tegen mij tijdens spelletjes.
Gym was ook een ramp. Ik was niet heel erg sportief, maar was nou ook niet slecht. Ik werd altijd als laatste gekozen, of soms helemaal niet, en dan moest de leraar me bij een team plaatsen. Ik had ook hele zwakke enkels, en ging vaak tijdens gym door mijn enkel, waardoor ik niet meer mee kon gymen, dan werd ik uitgescholden voor zwakkeling, en mietje. Maar mijn ergste ervaring met gymen was in groep 7. we waren aan het rennen, en er rende een pestkop voor me, en opeens draaide hij zich om, en onze hoofden knalde tegen elkaar aan. we vielen allebei, ik viel met mijn hoofd op een houten bank, en daarna nog op de grond. Hij alleen op zijn kont op de grond. En janken dat ie deed, ik denk nep. Terwijl ik wazig zag door die klappen, en nauwelijks meer kon staan, maar ik liet geen traan. Iedereen rende naar die pestkop, zelfs de leraar. Ik voelde me toen erg alleen en ongewenst.
Ik heb zovaak geklaagd bij een leraar, en ze zeiden altijd dat ze hun best deden. Niet dus, een keer toen ik angevallen werd op het schoolplein, en ze me sloegen, keken de leraren ernaar, en draaiden hun hoofden weg! Ik moest mezelf maar zien te bevrijden. En een keer toen ik 8 was, en voor de zoveelste keer naar de directeur ging om te vertellen wat er was gebeurd, zei hij tegen me: "Het is je eigen schuld, jij doet iets fout." En ik geloode dat! Daardoor dacht ik dat mensen me haatten, en ik alleen maar een last was. Ik heb 2 keer klaargestaan met een mes om zelfmoord te plegen, had het briefje al geschreven. Maar ik kon het niet. En dus ging het pesten door. Op een gegeven moment keerde zelfs mijn vrienden tegen me, en ik werd bang om naar school te gaan. Na groep 8 moest ik een cursus volgen, om me te leren verdedigen tegen pesten. In de 1e klas van de middelbare school heb ik alle tips uitgeprobeerd, met als resultaat: Ik werd nog erger gepest, en als arrogant bestempelt. Ook in de eerste klas ben ik naar een leraar gestapt, vanwege een jongen die iedereen tegen me opzette. het hielp niet, maar op deze school deden de leraren tenminste hun best om me te helpen. Ik had dat jar maar 2 echte goede vrienden, wie nog steeds mijn vrienden zijn, waarvan eentje mijn beste vriend.
De tweede klas was erger, ik werd van mijn 2 vrienden gescheiden, en ging alleen met alle pestkoppen naar een andere klas. Ook dit jaar was die jongen weer bezig. Ik werd weer geduwd, en uitgescholden. En ik had elke week ruzie met iemand die zich mijn 'vriend' noemde. Nou niet dus. Maar door mijn verleden van pesten, had ik last van woede-aanvallen gekregen. En een keer zat die jongen me heel erg te pesten, hij zei dat ik een dieren msihandelaar en moordenaar was. Dat maakte mij zo ongelooflijk kwaad, want ik was gek op dieren, je kan ze beter vertrouwen dan mensen, geef je mij en keuze tussen leven tussen dieren, of leven tussen mensen, ik kies de dieren. Maar goed, hij schold me dus daarvoor uit. Ik ben zo kwaad geworden, ik heb me omgedraaid en hem in zijn gezicht gestompt. Daardoor kreeg ik veel respect, en de leraren waren trots op me, want volgens hen was die pestkop een hopeloos geval. Het pesten leek toen over, maar niets is minder waar. Een paar weken later begon het pesten gewoon weer. Dus een andere klap voor die pestkop volgde.
Ik zit nu in de derde klas, en ben gelukkiger dan ooit. Ik zit weer bij mijn beste vriend in de klas, en ik word niet meer gepest, hooguit geplaagd. Ik word soms nog door andere kinderen uit een andere klas gepest, maar dat negeer ik gewoon. Maar mijn geschiedenis van gespest worden heeft sporen achtergelaten. Ik ben wantrouwig, en bang/onzeker in grote groepen. En ik verkies nog steeds dieren boven mensen. Maar dit allemaal had een voordeel: Ik heb geleerd mensen te lezen, ik hoef maar 1 minuutje naar iemand te kijken om te weten wat voor persoon het is, en tot nu toe heb ik er nog nooit naast gezeten. Door dit kies ik mijn vrienden zorgvuldig, maar weet ik tenminste dat het goed zit.
Ik ben ook een steun voor veel mensen geworden. Ik spreek ze moed in, en ik los ruzies meestal wel op. Ik help gepeste mensen, en neem het voor ze op. En als ik door het opnemen zelf weer gepest word, dan zij het zo. Ik help andere slachtoffers.
Zie mijn verhaal ook samengevat in een filmpje, wil je dat? Klik dan op deze link: https://www.youtube.com/watch?v=7tZt0v-8rsg